STRONA GŁÓWNA LSO

Termin łaciński ministrare oznacza "służyć, pomagać". Służymy

Bogu,  kiedy  przyczyniamy  się   do tego, aby liturgia była piękna.

Słowo  ministrant  wskazuje  szczególnie  na  służbę  we  Mszy św.

Ministrant   jest   pomocnikiem   przy   sprawowaniu  Mszy  św.  I

podczas  innych  nabożeństw  liturgicznych.

 

 Od  kiedy  istnieją  ministranci?

 

Odpowiedź   na  to  pytanie  jest  właściwie  bardzo  prosta:  od

kiedy w  ogóle  istnieje nabożeństwo. W narodzie  izraelskim było

jedno   pokolenie   wybrane   do   służby  w  świątyni  -  pokolenie

Lewiego. W powstającym Kościele apostołowie potrzebowali kogoś do    posługiwania wiernych. Wybrali więc siedmiu pomocników i nazwali ich diakonami, to znaczy sługami. Gdy wspólnoty chrześcijańskie stawały się coraz większe, wszystko co było do wykonania, dzielono w formie różnych zadań pomiędzy członków danej wspólnoty.

 W ten sposób można w kilku słowach przedstawić ministrantów i naszą działalność. Sama służba wymaga czasami od nas naprawdę bardzo wiele wyrzeczeń, ale mamy taką świadomość, że służymy samemu Bogu i ludziom i ta świadomość nas umacnia. Każdy z nas jest naprawdę bardzo dumny z tego co robi.

 Nasza służba polega na tym, aby przybliżyć ludziom ważność służenia. Możemy być bliżej Chrystusa, służyć Jemu i nosić określone przedmioty, przygotowywać dary ofiarne, dzwonić dzwonkami i co najważniejsze czytać Słowo Chrystusowe. Dla nas bycie w LSO jest bardzo wielką radością, bo przez swoją służbę ukazujemy, że każde nabożeństwo jest nie tylko sprawą kapłana lecz sprawą całej parafii i wszystkich wiernych.

 

 Kto to jest ministrant?

 

 ,,Ministrante" ( z łaciny ) znaczy ,,służyć". Służymy Bogu, kiedy przyczyniamy się do tego, aby liturgia była piękna. Słowo ,,ministrant" wskazuje szczególnie na służbę we Mszy świętej.

 

1. Ministrant jest POMOCNIKIEM przy sprawowaniu Mszy świętej i podczas innych nabożeństw liturgicznych. Ministrant usługuje księdzu, gdy przygotowywany jest ołtarz i dary ofiarne potrzebne do sprawowania ofiary Mszy świętej.

 

2. Ministrant jest tym, który NIESIE ZNAKI. Ministrant niesie pewne określone przedmioty, które dla liturgii są niezbędne. Są to przedmioty, które dla liturgii mają szczególne znaczenie. One mają ludziom wierzącym coś przedstawić i wskazać na inną rzeczywistość.

 

3. Ministrant powinien sam być ZNAKIEM. Ministrant przez służenie wskazuje, że każde nabożeństwo liturgiczne sprawowane w kościele jest nie tylko sprawą kapłana, lecz sprawą całej parafii i wszystkich wiernych! Ministrant przez swoje służenie pokazuje, że „uczestniczyć w liturgii" nie tak jak w kinie albo przed telewizorem - tylko słuchać czy oglądać!

 ,,Uczestniczyć w liturgii" to znaczy także współdziałać i współtworzyć ją, czynnie się w niej angażując!